Nu ik jongste naar bed heb gebracht en de benodigde voorbereidingen voor morgen heb gedaan, kan ik bloggen.
Wat zo'n dagje eerder weg & later binnen allemaal voor voorbereiding nodig heeft! Instructies voor de kids, check op sleutels, geld voor het ongezonde voer dat ze morgenmiddag mogen halen, natuurlijk alvast het kaartje voor de trein.
En ondertussen heeft oudste weer een slagveld veroorzaakt door in huis te gaan verven met oostindische inkt!...

Nou voel ik mij nooit optimaal, wanneer de wekker afloopt, maar vanmorgen.... zucht!
Ik ben een mafkees, die zich weinig aantrekt van hoe het hoort, maar als ik een afspraak heb die ik belangrijk vind, dan heeft dat dus -tig keer zoveel invloed als bijvoorbeeld de angst voor ontslag.
Gelukkig dus maar, dat die afspraak er stond!, want braaf vertrok ik naar mijn werk. (vanwege die afspraak dus)

Omdat er ook teamoverleg was, belde ik collega van andere afdeling over de afspraak met onze gezamelijke klant. Die verzette net zo gemakkelijk de afspraak naar morgen, maar ik was nu toch op kantoor, dus dan kan ik net zo goed blijven!
...

Eerste constatering vanmorgen: "bah, het heeft weer gesneeuwd!" En die opmerking werd niet alleen door deze koukleum geuit, maar ik hoorde 'em onderweg en op het werk ook een aantal keer. We zijn niet gewend aan echt winters!
Ik denk overigens dat je bij een goede zomer ook geklaag zou horen, maar dan is het zeker niet uit mijn mond!

Had ik vanmorgen toch de mazzel dat niet alleen ik "te laat was", maar mijn trein ook. Het had dus best een goede dag kunnen worden, ware het niet dat ik mij na een uurtje op het werk niet alleen vermoeid voelde, maar ook nog draaierig en koortsig.
...

Na mijn avond verpest te hebben met het kijken naar Gabriel Iglesias (geen familie van), een maffe film en het halen van een nieuwe highscore bij Bejeweled, stapte ik bijzonder laat mijn bed in om er vanmorgen om 10 uur uit te komen.
Ieder vrij weekend weet ik weer mijn bioritme te verleggen naar "hoe ik het zou willen hebben" i.p.v wat, gezien mijn maatschappelijke plichten door de week, handig zou zijn.

...

Voor ik bij de uitleg over de titel van vandaag kom, zullen er al heel wat lettertjes op papier staan, maar voor de "die hard" die mijn bloggertjes graag leest, moet dat geen bezwaar zijn.
De anderen slaan mijn gewauwel van vandaag maar lekker over!

Na een kleine onderbreking vanwege de gedachte "oh ja, zit die rot was nog niet in de machine", neem ik plaats voor een uitgebreide schrijfsessie, die ongetwijfeld mede veroorzaakt wordt door het feit dat ik graag schrijf en te besodemieterd ben om verder iets zinvols te moeten doen.
...

Genoeg te schrijven, maar met het idee dat ik nog 1001 dingen wil doen, zit ik eigenlijk niet op mijn gemak.
Net maar weer wat nieuwe advertenties op MP gezet, want met de poppenverkoop loopt het voor geen meter, wat een slechte zaak is, aangezien ik afgelopen maand veel te veel heb uitgegeven aan mijn dure hobby's.

Oudste keek vanmorgen redelijk tevreden naar de slingers die hangen. 13 jaar lang heeft hij zich de zenuwen gemaakt (nouja, okee, de eerste 2 jaar ws niet) en mochten die slingers niet hangen, als hij er niet zelf bij was geweest bij het ophangen. Nu wilde ik ze niet meer ophangen, immers hij wordt er niet alleen te oud voor, maar hij is, als hij morgen echt jarig is, bij zijn vader en nu stond hij er op dat er slingers zouden hangen. Hij kwam zomaar niet meer naar beneden, toen ik was begonnen met het versieren van de kamer!!!
...

Soms moet ik een b-tje cryptisch blijven, soms schrijf ik evengoed teveel!
De grap van vandaag: ik ben, zonder dat ik het zelf nog wist, voor minstens een half jaar met een kluitje het riet in gestuurd.
Ik vond het zo stom van mijzelf, dat ik geen eens zin had om boos te worden op degene die mij met een kluitje het riet in had gestuurd!

Geen wonder dat ik het gevoel had NIETS op te schieten en dat ik mij afvroeg waar ik eigenlijk mee bezig was!
...

Eigenlijk zou ik het "advies van een autistische zoon aan zijn adhd-moeder" kunnen noemen, dat staat dramatischer, maar bekt minder goed.

De aanleiding werd gevormd door het feit dat zoonlief gisteravond laat van onder de douche brulde: "als je toch naar beneden gaat, wil je dan ff kijken of mijn beltoon nog steeds op stil staat en 'em ff aanpassen, anders vergeet ik het morgen weer!"
...

De wat? posi negi posi, dus van positief naar negatief en weer andersom.
Want de vorige trein was te laat, zodat ik op mijn weg naar huis 10 minuten won. Er stond een mobiele stempost in de vorm van een touringcar achter het station, zodat ik binnen een paar minuten mijn blanco stem had uitgebracht.
Bij de Chinees was het echter zo druk, dat ik mij direct weer omdraaide, jongste thuis afzette en en passant een pakketje ophaalde dat bij de bloemist was afgeleverd.
...

De dag begon koud, maar goed en werd figuurlijk warm op het steunpunt, van waar ik met collega naar een klant vertrok en daarna weer terug kwam.
Wat ik o.a. zo waardeerde: er zit daar voor samen 100 jaar aan ervaring, maar men vraagt ook mijn mening. Verder ff een serieus gesprek over het leven.
Vervolgens een klant op kantoor, waarvoor ik DWI belde.
Wat kunnen de medewerkers van DWI, okay vanmorgen trof ik eerst voor een andere klant wel een aardige, soms toch ongevoelig en ongenuanceerd zijn! Daar kan ik boos van worden, maar gelukkig belde ik daarna met een stichting, die op vrijwillige basis mensen helpt en dat gesprek was weer hartverwarmend!...

Zit je je te vervelen, komt het werk zo binnen gelopen!
Ik moet zeggen; dat gebeurt mij weinig, maar ik was er wel blij mee, zo heb ik morgen tenminste weer genoeg te doen.
Ook ga ik morgen met die collega mee, waar ik het gisteren over had.

"Baas" liep nog ff binnen, op zoek naar teamleidster en probeerde mij te zieken. Sloeg ik toch een b-tje ouderwets door in mijn reactie, maar ik geloof dat hij het niet erg vond.
...

Staat vanmorgen bij station Zaandam Groen Links met flyers te wapperen.
Ik had mijn handen vol, zoals een mevrouw van een plaatselijk splinterpartijtje al even daarvoor opmerkte en dat was maar goed ook. Hoefde ik geen sneer te geven in de richting van "oh, die partij die het autorijden en parkeren alleen nog maar voor de allerrijksten mogelijk wil maken!"
D66 pakte het lucratiever aan. Die stonden koffie in meeneembekertjes uit te delen.
...

Weer zo'n doodgewone dag, waar ik zo tegenop kan zien!
Dan valt het toch reuze mee dat zowel oudste als jongste er vanmorgen minder moeite mee hebben om op te staan als anders. Ze eten zonder morren hun ontbijtje en oudste vertrekt zelfs op tijd.

Jammer dat ik mijn eerste stress toch al weer oploop voor ik in de trein zit. Ze zijn nl bij de oversteekplaats naar het station bezig en het duurt verdomme een eeuwigheid voor ik met mijn fietsje aan de hand mag oversteken. Morgen maar weer een alternatieve route voor deze alternatieve route!
...

Ter bevestiging van mijn theorietjes, had ik vanmiddag "petje" aan de lijn. Petje is een klant met een PTSS en vroeg mij nogmaals of ik alsjeblieft met hem mee wilde gaan, wanneer hij een afspraak heeft bij organisatie X.
Dat is een organisatie die mij over het algemeen hels weet te krijgen en Petje ligt nu al wakker van het feit dat hij er binnenkort heen moet.
"Die mevrouw spreekt zo snel, dat ik nog niet de helft begrijp van wat ze zegt", voert hij als excuus aan.
...

Dit blog wordt goed bezocht, ook door mensen die niet alles van mij zouden moeten weten en dus zou ik aan "dit kleine succes" ten onder kunnen gaan, want ik moet nu nl kiezen tussen oppervlakkige dingetjes schrijven en lezers kwijt raken of door blijven schrijven, zoals ik dat al tijden doe, met enige risico's op het persoonlijke vlak.

Omdat ik vooral ook blog om "van mij af te schrijven" en daarnaast de ijdele hoop heb dat een enkeling aan het denken wordt gezet en daar op eigen persoonlijk vlak beter van wordt, kies ik voor enig risico en begin ik hier maar weer een filosofische & psychologische verhandeling over mijn persoontje in relatie tot de rest van de wereld....

Als om kwart over 10 !!! jongste voor mij staat, moet ik nog een keer op de klok van de magnetron kijken om zeker te weten dat het al kwart over 10 is. Het voelt nl aan als kwart over 7. Bovendien ben ik mijn stem weer kwijt. (oh nee.... dat was ik vannacht al)
Ik draai mij nog eens om, terwijl zij haar computer aan zet. Als ze een half uurtje later de katten, die zich op mijn bed verschanst hebben, komt treiteren, ben ik wakker en pak een oud bodybuildingmag onder het andere kussen vandaan.
...

Vanmorgen werd er al vroeg aangebeld. 't Was onze vaste pakketbezorger met maar liefst 2 pakketten!
Eentje was de veel te dure reborn, die ik zo ontzettend graag wilde hebben en die nu in en doorzichtig plastic doosje ligt, in afwachting van een betere oplossing. Maar zo kan ik haar zien en hoef ik niet bang te zijn, dat kids of cats haar slopen.
Over het andere pakketje gaat mijn bloggertje van vandaag.

...

De ervaring leert maar weer dat je nooit te serieus moet zijn op je blog, of het moet van een "ernstig beschamende serieusheid" zijn, want je trekt er geen lezers mee en al helemaal niet de gewenste reacties!
Da's balen, want ik wil graag de mening van anderen en serieus advies betreffende wat ik nou moet doen met Achmea Zorgkantoor en hun asociale gedoe!
Moet ik toch volgende week echt zelf actie ondernemen in deze.

...

Zo, nu ik een b-tje afgekoeld ben, kan ik beginnen aan het bloggertje, dat ik eigenlijk voor vandaag wilde schrijven.

Ik weet niet of jullie nog reacties terug lezen van enkele dagen geleden, maar ik wil deze link : http://farm3.static.flickr.com/2709/4387165574_41b77b10b8_o.jpg...

Zou men mij gisteren hebben gevraagd: "ben jij in staat tot moord?", zou ik "nee" geantwoord hebben.
Daar denk ik momenteel een stuk genuanceerder over!
Nou is "moord" met voorbedachte rade. Maar "doodslag", sluit ik niet meer uit.
Na een leuk dagje met de kids, waarover in een volgend bloggertje meer, is de eerste ergernis al weer gewekt doordat ik niet alleen geen parkeerplaats kan vinden, maar de firma Renault mij bovendien, middels haar ingebouwde techniek, weet te dwingen om mijn veiligheidsgordel om te doen.
...